
خانه ام اینجا نیست... خانه ام ویرانیست...
که در این ویرانه... حس بودن جاریست...
بودن من با من... یا تهی درمانیست...
دل من خوش به چه است...
به یکی کاغذ و یک دانه قلم...
تا نویسم به در و دیوارم...
که در این خانه منم...خانه ای دور از دست...
و شود اشعارم...روزی اسباب دل هر نا کس...!!!
.
.
شعر از مرضیه صادقی کیا
