و عشق صدای پای فاصله هاست


هر کودکی با این پیام به دنیا می آید... که خداوند هنوز از انسان نا امید نیست


نویسنده : مرضیه صادقی کیا ; ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸٧

     آدمک آخر دنیاست...بخند                             آدمک مرگ همینجاست...بخند

 دست خطی که تو را عاشق کرد                         شوخی کاغذی ماست...بخند

  آن خدایی که بزرگش خواندی                           به خدا مثل تو تنهاست...بخند!!
 


نیامدی و دگر نخواهم خواست آمدنت را...
                                                                 چشمانم را براه خویش...
درمانده با بغضی سنگین برجای گذاشتی...
                                                                 دستان ملتهب از عشقم را ندیدی...
و چه ساده گذشتی از عهد و پیمانت...
 
                                                                 ای کاش بودی...!!!


آن لحظه ای که پر شدم از نبودنت...
                                                                  مست از رویای بودنت...
ای کاش آنجا بودی هنگامی که دستانم لرزید...
                                                                  از بیم تنهایی...
از دلهره های گاه به گاه...
                                                                  قلبم می لرزید...

و تو نبودی...

 ای کاش بودی...!!!؟؟؟