در گوشه ای تنها منم غمگین و افسرده
دل کندن از دیواره ها هوش از سرم برده
.
اینجا تمام خاطراتم سخت مدفون است
در لابه لای چهار دیواره ترک خورده
.
دل دادنِ پنهانی ام در این هجوم سرد
بر لحظه هایی که بدون تو رقم خورده
.
.
.
مرضیه!
و عشق صدای پای فاصله هاست
هر کودکی با این پیام به دنیا می آید... که خداوند هنوز از انسان نا امید نیست
|
||||
