من دیوانه را تنها تو احیا کن...شبت را با من رسوا تو فردا کن
.
از این تاریکی بیهوده ی شبها گریزانم... بیا تنهاییم را جمع و منها کن!
....
شعر: مرضیه صادقی کیا
و عشق صدای پای فاصله هاست
هر کودکی با این پیام به دنیا می آید... که خداوند هنوز از انسان نا امید نیست
|
||||
